روغن و روان کاری در چیلرهای تراکمی

 

انتخاب روغن چیلر تراکمی

 

در چیلرهای تراکمی به دلیل وجود قطعات متحرک، روان کاری از اهمیت بالایی برخوردار است. انواع روغن های صنعتی و معدنی، آمیخته با مبرد در تمامی بخش های سیستم حرکت میکند و فارغ از روان کاری قطعات کمپرسور، سایر بخش ها مانند قطعه سوزنی شکل شیر انبساطی یا قطعه آب بند کننده شیرهای برقی و غیره را نیز روان کاری میکند.

ویسکوزیته ومیزان حلالیت روغن از پارامترهای تعیین کننده برای استفاده در چیلرهای تراکمی است و این دو برای یک سیستم باید متناسب با نوع مبرد باشد. ویسکوزیته روغن باید به اندازه ای باشد تا فواصل بین قطعات متحرک و درگیر به خوبی پر و روان کاری شود. لایه نازک روغن روی قطعات با ویسکوزیته مناسب نقشی همچون یک روکش ضد اصطکاک را بازی میکند. این لایه باید پیوسته بوده و فاقد خلل و فرج باشد. فارغ از ویسکوزیته و حلالیت، پایداری شیمیایی روغن از حیث عدم تغییر خواص اولیه و ایجاد واکنش های زیان بار نیز مهم است. روغن ها قابلیت جذب مبرد را دارند و بسته به نوع، فشار و دما، دارای آستانه اشباع هستند. به طور معمول قابلیت جذب روغن، با افزایش دمات و فشار بیشتر می شود و برعکس، وقتی که فشار کاهش می یابد مقدار جذب هم کم میشود.

روغن های معدنی (Mineral oil) که استفاده از آنها سابقه طولانی تری نسبت به سایر روغن ها دارد از نظر حلالیت وضعیت مناسبی دارند و امکان استفاده از آنها با انواع مبردهای CFC ، HCFC ، آمونیاک، دی اکسید کربن و هیدرو کربن ها وجود دارد. اما این نوع روغن در مبردهایی مانند HFCو یا مخلوط های HFC حل نمی شوند و حلالیت آن ها در HCFC ها نیز دارای محدودیت است. بنابراین از روغن های معدنی در سیستم هایی که با مبرد HFC کار میکنند استفاده نمی شود.

روغن الکیل بنزن (Alkyl-Benzine) از نظر حلالیت تنها مناسب سیستم هایی با مبرد CFC و HCFC است و چندان مناسب استفاده در سیستم های حاوی HFC، مخلوط های HFC، هیدروکربن ها و آمونیاک نیست.

حلالیت روغن های مخلوط معدنی و الکین بنزن (MO+AB) برای سیستم های CFC و HCFC و مخلوط های HCFC  خوب است؛ اما برای سیستم های حاوی HFC و مخلوط های HFC به هیچ وجه خوب نیست و برای سیستم های حاوی آمونیاک و هیدروکربن نیز دارای محدودیت است.

حلالیت روغن پلی الستر (POE) برای سیستم های HFC و مخلوط های آن و همچنین هیدروکربن ها خوب و برای سیستم های آمونیاکی نامناسب و برای سیستم های CFC و HCFC و مخلوط های ان دارای محدودیت است.

حلالیت روغن پلی آلفا ولفین تنها در سیستم های حاوی آمونیاک و هیدروکربن مناسب است.

روغن پلی آلکالین گلیکول (PAG) در سیستم های حاوی CFC و HCFC و مخلوط های آن کاربردی ندارد و در سایر سیستم ها نیز دارای کاربر محدود است.

به طور کلی روغن مورد استفاده در سیستم های تراکمی باید دارای ویژگی های زیر باشد:

-    حلالیت مناسب در دما و فشار متفاوت در دو سمت مکش و دهش به نحوی که ضمن دارا بودن قابلیت حل، و به راحتی نیز از مبرد جدا شود.

-         ویسکوزیته مناسب در دما و فشار متفاوت در دو سمت مکش و دهش

-    پارداری مناسب در فعل و انفعالات شیمیایی و عدم تجزیه در دما و فشار بالای سمت دهش و همچنین مقاومت در برابر اکسیداسیون و هوازدگی

-         عدم تاثیر شیمیایی بر مبرد و کاهش قابلیت های مبرد

-         عدم خورندگی و تاثیر نامطلوب بر قطعات پلاستیکی و لاستیکی

-    مقاومت الکتریکی زیاد به ویژه برای استفاده در کمپرسورهای بسته و نیم بسته که روغن به همراه مبرد دارای تماس مستقیم با سیم پیچ های الکتروموتور هستند.

 

روغن مورد استفاده در برخی از انواع مبرد

نوع مبرد

روغن POE

روغن AB

روغن MO

R11

-

*

*

R12

*

*

*

R13

*

*

*

R22

*

*

*

R23

*

-

-

R123

-

*

*

R124

*

*

*

R134A

*

-

-

R410A

*

-

-

 

Polyolester

Alkylbenzene

Mineral Oil

 

 

 روغن کمپرسور، روغن چیلر تراکمی، روغن چیلر، روغن مناسب چیلر، روغن مناسب چیلر تراکمی، چیلر تراکمی، کمپرسور چیلر، خرید روغن کمپرسور

 

روغن کمپرسور، روغن چیلر تراکمی، روغن چیلر، روغن مناسب چیلر، روغن مناسب چیلر تراکمی، چیلر تراکمی، کمپرسور چیلر، خرید روغن کمپرسور، مبرد چیلر تراکمی

 

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی آموزش چیلر تراکمی آموزش آموزش چیلر انتخاب روغن مناسب چیلر تراکمی